De Dans van het Water

Een zilveren druppel breekt los uit de nevel,
een kortstondig sieraad, zwevend en vrij.
Het is een vonk die even los zingt van het geheel,
een flonkering in de tijd, een tijdelijk ‘mij’.

De lucht is een speeltuin van licht en van wind,
waarin elke seconde een juweel is dat straalt.
Het is het proeven van vrijheid die men daar vindt,
voordat de zwaartekracht de tol weer betaalt.

Want de oceaan wacht met een diepe, zachte geduld,
als een moeder die haar kind weer naar huis toe haalt.
Het volgende moment is de cirkel vervuld,
wanneer de vorm in de eindeloze bron verdwaalt.

Er is geen angst voor de val, geen verzet tegen de vloed,
slechts de glans van het nu op een vloeibaar gezicht.
Het opgaan in het grote is rustgevend en goed:
een terugkeer van water naar water, van licht naar licht.

HetPadDerLiefde.nl