Het beeld dat men van mij kan hebben

“Hij doet wel tien verschillende dingen.
Wat moet hij het druk hebben.
Hij is niet normaal hoor!”

Mijn zelfbeeld

Ik zie dat anders.

Ik doe eigenlijk maar één ding: mensen helpen.
Alleen doe ik dat op heel veel verschillende manieren.

Druk? Welnee.
Ik ben vol bezet.

Want hoe verschillend al die dingen er van buitenaf ook uitzien, voor mij komen ze voort uit dezelfde bron. Ik kan tenslotte geen tien dingen tegelijk doen. Ik doe wat er op dat moment voor mij ligt, met aandacht en vanuit wie ik ben. En misschien zit daar precies het verschil.

Ik ervaar dat mensen zich gemakkelijk een beeld van iemand kunnen vormen op basis van wat ze zien. Wat iemand doet. Hoe iemand leeft. Welke keuzes iemand maakt. Maar voor mij vertelt wat ik zie lang niet altijd wie iemand werkelijk is.

Ik merk dat het voor mij moeilijk is om mijn open boek te sluiten. Om mezelf kleiner te maken, bepaalde bladzijden niet te laten zien of de ‘normale’ mensen naar de mond te praten, alleen maar om te passen binnen het beeld van wie ik volgens hen zou moeten zijn. Dat past niet bij mij.

Ik kan slecht tegen onrecht en net zo slecht tegen leugens. Ook niet wanneer een leugen gemakkelijker wordt geaccepteerd dan de waarheid. Míjn waarheid. Daarom kies ik ervoor te zijn wie ik ben en uit te dragen waar ik voor sta. Misschien past dat niet binnen ieders beeld van ‘normaal’.

Voor mij is het míjn nieuwe normaal.

Je hoeft het niet te begrijpen.
Je hoeft het er zelfs niet mee eens te zijn.
Take it, or leave it.

Want uiteindelijk hoef ik niet te worden wie een ander in mij wil zien.

IK BÉN, en niet dat wat je ziet.

Han
HetPadDerLiefde