MijnZijn

Mijn dageraad begint in rust,
een vogel die de ochtend groet.
De wereld leeft, de wereld sust,
terwijl ik elk moment ontmoet.

Mijn boom kiest enkel wat hem voedt,
het zonlicht dat het blad verblijdt.
Ik kies de vrucht die smaken moet,
precies wanneer de tak gedijt.

Mijn pad loopt vloeiend door de tijd,
een weg die met de heuvels buigt.
Geen vaste planning die mij leidt,
omdat de wind mijn reis getuigt.

Mijn bladerdak is slechts het woord,
het ruizen van een druk verstand.
Daaronder groeit de wortel voort,
waar de ziel haar vrede plant.

Mijn zandloper loopt rustig leeg,
vandaag of in een latere tijd.
Terwijl ik elk moment zorgvuldig weeg,
ben ik voor de balans bereid.

Mijn woud kent weinig metgezellen,
geen kudde die hier samenkomt.
Zij kiezen wegen die hen binden,
terwijl de stilte hier verstomt.

Mijn stam draagt een misleidende schijn,
men noemt de kluizenaar verdwaald.
Zij zien slechts wat er oogt te zijn,
niet hoe de ‘saferoom’ vanbinnen straalt.

Mijn huis staat op de kale berg,
de brug naar het dal is lang vergaan.
Los van de menigte en de drukte,
blijf ik op HetPadDerLiefde staan.

HAN
HetPadDerLiefde.nl