Cat.04: Gedichten
Geen Toekomst, wel een Pad
Met dit gedicht heb ik gekozen voor het beeld van een reiziger die een routekaart bij zich draagt, maar uitsluitend de grond onder zijn voeten werkelijk kan bewandelen. Het verleden leeft voort als ervaring, terwijl de toekomst pas bestaat wanneer zij heden wordt.
Gebaseerd op mijn verhaal:
‘Ik heb wel een planning, maar geen toekomst’
uit: ‘Leven voor de dood’
Geen toekomst, wel een pad
Ik draag een kaart van ongegane wegen,
maar loop slechts waar mijn voeten staan.
Wat achter mij ligt, werd mij gegeven,
wat vóór mij ligt, moet nog ontstaan.
De wind kan onverwacht gaan keren,
toch draag ik geen angst voor wat hij doet.
Ik heb geleerd mijn zeil te keren,
en vaar waarheen het heden moet.
Mijn rugzak draagt geen oude dagen,
maar wijsheid die de tijd mij gaf.
Ik hoef geen morgen mee te dragen,
en leg de last van gisteren af.
Ik teken wegen op mijn kaarten,
maar laat de reis haar eigen gang.
Mijn plannen mogen rustig wachten,
het leven duurt een ogenblik lang.
En als de morgen ooit zal komen,
dan staat het heden voor mijn deur.
Wat gisteren nog lag te dromen,
krijgt in dit ogenblik zijn kleur.
HAN
HetPadDerLiefde.nl


Geen toekomst, wel een pad
Niet dat wat je ziet
MijnZijn
Mijn ware ‘Ik’
Eenzame wind
Zonnegloren
Innerlijk Heiligdom
In Memoriam: Maria Bruines
Tussen hoop en hapering
De Echo van Vreemde Grond
Verloren geboortedag
De korte oversteek
De Dans van het Water
Leren leven in de luwte
Horizon van dromen
De Symfonie van de Ziel
Flonk’rend Hartslagen